H πνευμονία είναι φλεγμονώδης νόσος του πνεύμονα που επηρεάζει πρωτίστως τους μικροσκοπικούς σάκους αέρα που είναι γνωστοί ως πνευμονικές κυψελίδες. Συνήθως προκαλείται από ιούς ή μικρόβια και λιγότερο συχνά από άλλους μικροοργανισμούς (φυματίωση), ορισμένα φάρμακα και άλλες παθήσεις γνωστές ως αυτοάνοσα νοσήματα.

Στα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνονται ο βήχας, ο πόνος στο στήθος, ο πυρετός, και η δυσκολία στην αναπνοή. Στα διαγνωστικά εργαλεία περιλαμβάνονται οι ακτινογραφίες και η καλλιέργεια πτυέλων. Υπάρχουν εμβόλια που εμποδίζουν ορισμένους τύπους πνευμονίας, όπως το εμβόλιο της γρίπης και το εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο.

Η θεραπεία της νόσου εξαρτάται από το υποκείμενο αίτιό της. Κατά της μικροβιακής πνευμονίας χορηγείται αγωγή με αντιβιοτικά. Αν η πνευμονία είναι σοβαρής μορφής, συνήθως γίνεται εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο. Για να αντιμετωπιστεί κατ΄οίκον πρέπει ο ασθενής να είναι κάτω από 65 χρόνων, να μην έχει γρήγορες αναπνοές, να μην είναι σε σύγχυση και η πίεση να είναι πάνω από 90/60 mmHg. Η πνευμονία παρουσιάζεται ετησίως σε περίπου 450 εκατομμύρια ανθρώπους, 7% του συνολικού παγκόσμιου πληθυσμού και προκαλεί περίπου 4 εκατομμύρια θανάτους. Αν και η πνευμονία θεωρούταν από τον Ουίλλιαμ Όσλερ τον 19ο αιώνα ως "ο καλύτερος φονιάς στον πόλεμο", με τον ερχομό της αντιβιοτικής θεραπείας και των εμβολίων έχει σημειωθεί βελτίωση στην επιβίωση. Εντούτοις, στις αναπτυσσόμενες χώρες, μεταξύ των πολύ νεαρών και πολύ ηλικιωμένων, αλλά και στους ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, η πνευμονία παραμένει σημαντική αιτία θανάτου. Σε ηλικιωμένους, ιδίως  εκείνους που είναι επιβεβαρυμένοι με άλλες καταστάσεις, η πνευμονία είναι συχνά η άμεση αιτία θανάτου.